Teferruat…

Julia Grigorieva

Uçucu -ve elbette hafif- ruh hallerine müsaade etmeyen kuşkudan da (ama her nedense) imandan da vazgeçmeyen Rahatsız bir anlam izsürüşü başlayıverir aniden.
Aniden başlayanın geçişi olmaz, sıçraması olur.
Ergenliğe geçer çocuk “yavaş yavaş”
Ama yetişkinliğe sıçrar ergenlikten.
Apansız büyür insan -büyümenin hakikatlisi böyledir-
Bazen bir gecede, Bir kelime ile büyür…
Bir kapıdan girdiği gibi çıkmama olasılığı, gizler kendisini ergenden.
Ve bu rehavetle bu cesaretle çalınır kapılar
içeri -asla kolaçan etmediğimiz içeridir-

bir kayıtsızlıkla girilir

ve içeri
yoran
öğreten
acıtan
kanırtan
kışkırtan
öfkelendiren
boyun eğdiren
ifşa eden gizleyen ….
kalabalalıkların içerisidir.
Bazısı ruhunu orada unutur
Bazısı bir ruhu olduğunu unutur
Bazısı, hiçkimse olur
Bazısı, başkası…
O yüzden ölümcüldür içerisi onlara.
Bazısı yaralı ve kızgın – ama kızgınsa iş var demektir -değil mi ya, kızıyorsa hala bir ruhu var demektir.
ve sağ çıkanlardan çoğu küfürbaza dönüşür.
Küfretmeye mecbur,
Onlar küfrederek ve kafa tutarak büyür.
İşte onlara içerisi yaşamsaldır.
Küfredecekleri için yaşarlar
Küfrederek yaşarlar
Küfretmek için gezerler
anlatırlar
resimlerler
yerler
gülerler
ve yazarlar.

Yazanlar, kalemiyle söverler, Onlara ruhlarını unutturmak için rüşvetler verenlere.

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under Teferruatlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s