Okyanus Odalar-8

mavibeyaz

Roman Kahramanının, anlatıcısının arkasından iş çevirmesi ve onun dedikodusunu yaparak kendi sırlarını herkese anlatması…

Baş erkek kahraman, Derin Güneyoğlu anlatıyor:
Sebatla sustu… Aylarca. Başı büküldü yanıt vermek için… Dudakları sessiz mimikler için kıpırdadı. Uyurken sayıklamadı. Kelimelerini yitirmiş gibiydi… Hiç bir şey üzmedi onu, ağlatmadı. Hiç bir şey güldürmedi. Sesleri yitirmiş gibiydi…
Sessiz bir adamım ben… Bunu bilmeyen yoktur. Ama Allah biliyor ya, o konuşsun diye konuştum önce. Beni dinlesin diye… Gözlerini gözlerime çevirsin diye hiç değilse.
Sustu.
Sebatla.
Sonra,
Alıştı bana.
Evimize.
Uyanıyordu erkenden.
Müzik dinlemek için oturuyordu müzikçaların yanına. Akşam döndüğümde orada buluyordum. Yüzü dinlenmiş, duru… Sanki o sustukça notalar konuşmuş oluyordu. Onun sessizliğine dublaj yapar gibi.
Albümlerin içini dışını okuyor, altlarını çiziyordu şarkı sözlerinin. Bazılarının yanına anlamadığım kısaltmalar yazıyordu. Dinliyor, gözleriyle takip ediyordu. Bazı yerleri başa alıyor, sanki sesleri onaylıyordu. Dertleşiyorlar gibi…Yeni şarkılar götürüyordum ona. Yiten sözcük hafızasını geri çağırıyordu. Görünüyorlardı şarkılarda… Biraz flu.
Sonra, mavi ve beyazı gördü. İki renkle konuştu. Onlar sayesinde… Ama kimse onun iki kelime konuştuğunu söyleyemez…  Anlattı. İşittim. Bir tek ben işittim. O cümleleri bir daha asla kurmayacaktı.
Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under o k y a n u s o d a l a r

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s