Meditasyon

Binlercesinin içinde kabaran ak köpüklü dalga olduğumu düşlüyorum şimdi: Serin, ferah ve saydam… Bulutsuz bir göğün altında yükselip alçalıyorum… Kendi şarkımla deviniyorum atlasın üzerinde. Balıkçı teknelerini sırtımdan kaydırıp bir diğer dalganın sırtına bırakıyorum. Mercan resiflerine deyecek gibi ayakucum. Kıyılarda uç veren kayalara, yosunların yanına uzanıyorum. Yerçekimsiz bir gezegen burası: Ha var ha yok ağırlığım. Saçlarım su çalıları gibi geziniyor tuzların arasında.

Dalları bükmeden yapraklar arasından akan rüzgâr olduğumu düşünüyorum şimdi: Ilık, çabasız ve özgür. Kızıl, kahve gövdelerine sarılıyorum onların. Köklerinden süzülerek toprağın damarlarına barışçıl tohumlar savuruyorum. Billurlaşan ciğerlerimde yeşil, körpe bir soluk yüklü… Sevapsız, günahsız, çıkarsız, umarsız bir dua ağzımdaki: Ha var ha yok sözleri. Tenimde ışık demetleri kırılıyor ve engelsizce bir uçtan diğerine ulaşıyor.

Gün bitimi, gün batımı olduğumu düşünüyorum şimdi: ılık sarı kuşak gibi sarmalıyorum göğün belini. Ve ne kadar yakınlaşırsam öyle ısınıyorum. Ne kadar ısınırsam o kadar koyuyum artık. Bronz perdeler çekiyorum bulutların arasından ve eflatun kumaşlar biçiyorum akşam için… Uykuya çekilmeden önce kubbe, usul usul zamanın yatağını kuruyorum. Yıldızlarla doldurulmuş yastığını kabartıyorum. An artık elle tutulabilir. Ellerim artık soyut çünkü…

Damar damar parçalanan, köpük köpük büyüyen lavım şimdi: Parçalanan grideki kor ve ateşim. O kadar devingen ve sıcağım ki, bütün eğimlerden denize doğru koşuyorum. Bölünerek artan, telaşsız bir sürat aslında bendeki… Kimi zaman yerin üzerinden kayıyorum, kimi zaman yer, altımdan kayıyor… Gözü yanıltan ve yormayan bir hareket bu…  Sadeleşen bir eriyiğim ben; içimde köz –Tanrı’nın ateşe atfettiği bütün kötücüllüklerden azat edilmiş har. Sadece sıcak ve her türlü üşümüşlüğü bir çırpıda silebilecek kudret yalnızca. Arı ve sıcak.

Tedirgin olmayan bir yüreğim ben… Kabullere de inkârlar kadar yer açmışım. Gövdedeki var oluşum, düzenli ve armonik. Soluğa ve kana geçit veren bir yüreğim. Aşkın ve inancın biçimlendirdiği; tuhaf tedrislerden geçtikten sonra rahat bırakılmış bir yüreğim. Beni taşıyan bedene erinç veren, bütün hesapları kapatmış, pencerelerini dalgalara, rüzgârlara, renklere ve sıcaklığa açmış bir yüreğim…

Mutluyum ben.

Şimdi mutluyum.

(*) This adorable printwork belongs to LittleFox

Reklamlar

2 Yorum

Filed under Asıl mesele...

2 responses to “Meditasyon

  1. taylan kumeli

    ben senin sesini duyunca,yazılarını okuyunca seni hissedince mutluyum yavrum…ellerine saglık

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s