Kâğıtta Kent.

Created by: little fox

Saçım taranıyor sonbaharın rüzgarıyla

Daha mı kızıl peki?

Aralarda serin, safran bir pencere kalmış mı?

Ölüm döşeğinden uzatıyor güneş elini,

Kederin senfonisi ıslığında İstanbul’un

Bir vapur götürüp, diğeri getiriyor gün batımlarını

Ben onların ayakaltına seriliyorum.

Martılar çiğniyor, vapurlar ve yağmurlar

Ama iş değil, ufacık bir kiremit oluyorum.

Buranın koca bir çatı olduğunu ne zaman anlasam.

İş değil… olacak iş değil:

Kalem kürek,

Koca kenti bir kağıda gömmeye çalışıyorum.

Kadıköy, Eylül 2- 1997

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under Lirik Teferruatlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s