Kavak Ağacı

...

Bu mısra bir rüzgar tutturacak.

Etini sıyıracak bu mısra

Canını acıtacak

 

Mozaikleri titriyor eski avlunun

Zaman içimde iki parçaya ayrılıyor

Mor ve ılık bir yaşam boşalıyor oradan

Dört çocuklu adamların ağrılı başları avuçlarım arasında

Hiç düşleyemediklerini

Elimdeki yontucu ile en derine nakşediyorum

Erkek yüreklerine

Dişil kitabeler kazıyorum

Bugün ve pek çok kez

Cinayete ortağım

Bağrımda duruyor çığlığınız

Sustukça sizi sineye çekiyorum,

sineme çekiyorum ellerinizi

Itır kokuyor bizim yaralarımız

Bizim yaralarımız böyle sakaların lacivert kuyruğu

İz tutmayan kıyı kentleri

Şimdi dönelim gerisin geriye yaralarımızdan içeri

Rüzgarla dönelim.

Rüzgarla.

 

 

 

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under Lirik Teferruatlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s