Ay bir yandan sen bir yandan sar beni…

by.Julia Grigorieva


Sevgili! Nicedir içemedik kafa kafaya verip. Şöyle diz dize oturamadık ılık esintilerin avucunda. Sen gözlüklerini çıkartıp bir köşeye koymadın, gözlerime bakabilmek için dolaysızca, uzun uzadıya…

Sevgili! Nicedir pürtelaş sokağındayız, yan yana yürüyoruz, omuzlarımız dokunuyor birbirine kıyametlerin ortasında bakıyorsun bana. Saniyeleri parçalıyor, bölüşüyoruz. Biraz sana biraz bana… Sakalların arasındaki beyaz ışıkları görmediğimi sanıyorsun belki artık, görmez miyim? Nasıl aydınlanıyor sanıyorsun gönlümün neftî bahçeleri?

Sevgili! Yorgunluklar biçip, yarım uykular teyellemişiz, ellerimizde kimseye batmayacak iğneler, yarımşardan bir uykuda buluşmuşuz, buna da şükür demişiz, buna da şükür… Benim gecemin terzisi, ne güzel giyinmişiz biz karanlığı bile… Ne çok yakışmış yirmi bin fersahtan derin suların rengi üzerimize… Rüyalarımızda bir köprü, bir ucu senden bir ucu benden… Öyle uzanmışız tanyerine.

Buna da şükür sevgili, buna da şükür…

Canım, aşkımın atom çekirdeği, çekirdeğimin parçalanma noktası…

Zaman, yılkı atlar gibi koşuyor çayırlarında hayatımızın. Tutabilene aşk olsun, nasıl yaban, nasıl güzel bir zaman bu… Karmaşası güzel sevgili, meyvesi güzel sevgili… Bizdeki deli cesareti, bozkır inadı sanki, eğerlere koşumlara ne hacet, saçlarımızı savurup vurmuşuz sırtına zamanın… Uçuyor muyuz kanatsız? Beni de almışsın peşin sıra, kendimi sana katmışım peşin sıra…

Durmuyoruz nicedir.

Durmuyoruz, durabilene aşk olsun ve de duramayana… Durmuyoruz, böyle uçarken, saçlarımız iki bulut gibi geçmiş iç içe, biz birbirimize değişik şekillerde karışıyoruz sevgili, biz böylesi karışmayı da öğreniyoruz.

Biz öğreniyoruz sevgili nicedir.

Taptaze bir hayatın avlusuna çağırıldık biz… O hayatı anlamak için yıllandırdığımız ne varsa mahzeninden çıkartıp tatmaya başladık, görüyorsun işte. Gırtlağımızda gezdire gezdire, bütün desenlerini tanıyoruz kendi dokuduğumuz kumaşın… Her gün yeni çiçekler, dallar, biçimler beliriyor iplikleri üzerinde…

Biz ne deliydik sevgili nicedir… Şimdi ne makulüz. Çılgınca hem de… Ve yine de gözlerimizde o çakmaktaşlarına özgü ışık… Böyle aklı selimiz. Bu kadarına müsaade etmiş deliliğimiz…

Sevgili ne güzel değişiyoruz seninle… Gündüzden sabaha dek tanyeri nasıl değişiyorsa öyle… maviden eflatuna dönüyoruz renk tayfı içinde…

Belki sevgili nicedir sana şiir yazmıyorum ama nicedir şiir oluyorum hergün, bir gün bile aksatmıyorum inan… Yoksa nasıl iyileşir gönlümün humması, ağrısı, teri?

Neyse sevgili uzun etmeyelim, gözüm yok dahasında, pahasında… En bitik yüzlerimizi görelim gecenin aynasında… Görelim varsın. Sen varsın… Kolların, ıpılık gövden bir de gecenin teni…

O halde sevgili…

“ay bir yandan sen bir yandan sar beni…”

Reklamlar

5 Yorum

Filed under Asıl mesele...

5 responses to “Ay bir yandan sen bir yandan sar beni…

  1. sezen acem

    Senin nasiill güzel bir gönlün,dilin vaarr ey ezgi:)))

  2. ebru

    Bu yazının hepsinin altını çiziyorum… Tatlı kadın’a…;) leylim leey

  3. side

    “gözlerinle gözlerime dokunuyorsun
    bir bilsen o an gözlerim oluyorsun
    kaçalım, beni gören sen sanacak…”

  4. Hayatin bu cok ozel donemi bu kadar mi guzel ifade edilebilir. Ayni surecten cok yakin zamanda gecen biri olarak, tum hisleri paylastim. Yureginize, kaleminize saglik, sevgiler..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s