KARAR VERDİM

eeu, güneş topla benim için

eeu, güneş topla benim için

Ben bugün sevgiyi yeniden öğrenmeye karar verdim…  Sevgiyi anlamaya…

Ben bugün insanı yeniden sevmeye karar verdim…

Nedir bu sevgi dedikleri? Öyle soyut, ele avuca gelmeyen, cisimsiz, tatsız, kokusuz çekinik bir şey midir sevgi?

Yoksa Cengiz Aytmatov’un dediği gibi: Sevgi emek midir?

Birini gönlüne kabul etmektir en basiti, onu kalbinden içeri buyur etmektir. Oradaki dağınıklığın kusuruna bakmamasını söyleyip bütün gücünle ve içtenliğinle onu kalbinde ağırlamaya çalışmaktır mesela…

Ya da belki başka bir şeydir:

Başkası için bir şey yapmaktır. Ucundan kıyısından seninle ilgisi olmasa da, sırf onu mutlu kılacağını bildiğin için bir şeylere kalkışmaktır… Sevgi, kaçınılmaz olarak mutluluğu içermelidir, en büyük keder anlarında bile… Hatta kaçınılmaz olarak bütün kurucu, yapıcı unsurları kucaklamalıdır. İyi olanı çağrıştırmalıdır. Bu onu bağlılıktan, mecburiyetten, bağımlı olmaktan ayıran özelliğidir.

Bazen kollarını sıvayıp, hiç niyetin olmadığı halde kavga edebilmektir; bazen de senin sonunu getirecek olsa da onun iyiliğini istemektir. Bir bardak su götürmektir hasta olunca ya da yüreğine su serpmektir içi yanınca… Kurabilmek içindir her şey; kurabilmek için yıkabilmek de dahil…

Belki de bir insanı severken ona somut şeyler sunamayabilirsin…

Mal mülk, para pul… O bir eşya değildir, sen de tüccar değilsin.

Söz gelimi dibi görmüşse, karanlıklardan karanlık beğeniyorsa, bir sonraki durağı “yok olmak” ise mesela, ona bir varoluş nedeni sunmaktır bir insanı sevmek. Bitimsiz gecelere güneş olmak büyük iddia! Ama bir ateş böceği de yetiverir, biliyorum. Ateş böceği olmaktır, yüksek binaların üzerindeki yanıp sönen kırmızı ışık ya da… “Ben buradayım, izini kaybetme, yolunu kaybetme” çağrısı yapan bir sinyal…

Bazen bir ufuk açmaktır… Yargılamadan, oflamadan dinleyip ona hiç kimsenin söyleyemeyeceği, düşünemeyeceği, sunmayacağı ilacı, yolu, yordamı sunma gayretidir. Bütün köprüleri yakmasını önerenlere inat; o köprülerle nasıl yaşanacağının bir yolunu bulmaktır, bu arayışta omuz vermektir sevmek…

Bazen bütün fırtınaların içinden bir gülüş çıkartmaktır. Çorak arazide yeşermiş bir daldan haber vermektir. İçi kof umut pompalamak değil; bu umudun dolu dolu bir yerde durduğuna yemin etmektir; onu sevgiyle inşa edeceğine yemin etmektir.

Düşürme-mektir onu; kalkmaya çalışırken hem de… Yine de beşer şaşar! Bir hata edip, düşürdüğünde elini uzatmaktır. Elin yoksa “kalkabilirsin” demektir. Düştüğünde arkanı bir türlü dönememektir. Arkanı dönmeden önce böğrüne bir tekme de temizinden savurmak değildir.

Buz tutmak üzere olan kalbi bir de alıp kutuplara şutlamak değildir.

Koyu perdelerle örtülmüş penceresinden sızan bir huzme ışığı da karalara boyamak değildir.

Hüznün köpek dişlerinden kurtulmamı sağlayan bir tek ilacım olacağını fark ettim: “Seni şimdi anlıyorum ve hatamı kabul ediyorum” cümlesi. Bu cümleyi, bir insana hediye etmektir sevmek…

Bir gün arkanızdan birisi şunları diyorsa; siz sevmeyi başarmışsınızdır; belki hepsini bile değil, bir kısmını inşa edebilmek ne güzel bir başlangıçtır:

“Yüreği yumuşacık…

Yüreği insana şifa veren…

İnsanı kırbaçlamadan seven,

Unutmadan, ötelemeden, değersizleştirmeden seven bir güzel insandır o.

Kızmadan, küsmeden, itmeden, kaçmadan ders verebilecek kadar güzeldir hem de…

Kocaman sözler, vaatler vermez; çünkü tutamamaktan, gözden düşmekten korkar ve bilir ki onun vaatleri olmadan da sürdürebilecek kadar çok severim onu…

Almaz da. Son kalan sigaramı almaz utanır bundan, son kalan ışığıma, son kalan gücüme, son umuduma dokunmaz… Evet utanır bundan…

Ufuklar açar sadece, bunca bilgeliğine rağmen söz de dinler, dersler çıkartır bir de… Dopdoludur ve bildikçe eğilir olgun başak misali. Bildiğiyle övünmez, bilmediğinden erinmez, eksiklenmez… Bir hoş seda ile, hakikaten ve aslında emek dolu, su katılmamış sever… güzel sever.

Onun tarafından sevildiğine pişman olmazsın bir kez bile. Hatasını alır bağrına basar ve düzeltmek için durmadan uğraşır, tekrarı olmasın diye… Bunu ondan öğrenebilirsiniz. Daha güzel bir haslet var mı?

İşte onu severken hiç yorulmazsın…

Onun için dağları delsen de yorulmazsın.

O kadar çetin yaşantısına rağmen hem de seni bir yerlerde gülümseyen yüzüyle beklediğini bilirsin. Sen de onun için bir gülüş saklarsın…

Keşke olsa dersin, keşke biraz daha yakın, biraz daha yamacımda olsa…

Varlığı yeter, böyle birinin varlığını bilmek yeter…”

Ben bunu diyebildim hayatta bazı insanlar için…  Onlar benim yürek hocam oldular, onları örnek almaya karar verdim…

Ben bugün insanı yeniden sevmeye karar verdim.

Böyle sevmeye karar verdim…

B e n  karar verdim.

Sevgiyi çok iyi anlamaya…

Reklamlar

1 Yorum

Filed under Asıl mesele...

One response to “KARAR VERDİM

  1. sinem

    yüreğine sağlık güzel insan

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s