Eskisi gibi

...

“Eskisi gibi yazar olsaydın eğer, bu kahve makinesini alır bir yere kurar ve ….”

Bir hocam bana mutlu olduğu sürece yazacağını söylemişti; bazısı en iyi yazısını yazdığına inanana kadar devam eder, bazısı hatırı sayılır bir ödülü alana kadar ama ben mutlu olduğum sürece yazacağım; eğer bir gün bu iş beni mutlu etmiyor olursa o an bırakır ve kemancı olurum demişti…

“Ya sen ne olurdun?”

Yemek yapardım diye yanıtlamıştım onu… Durmadan yemek yapardım. Eğer bir gün yazmak beni mutlu etmeyecek olsaydı her şeyi bırakır ve yemek yapardım.

Sonra yemek yapmaya başladım.

Ancak henüz yazarkenki mutluluğu bana hiçbir entelektüel etkinlik vermemişti. Dahası anne ve eş olmayı birer görev olarak saymazsak dünya üstünde beni yaşadığıma inandıran, iliklerime kadar yaşamla dolduran yazmaktan başka hiçbir şey yoktu.

Mutluluk biterse yazmak da bitecekti; plan buydu… Doğru! Ancak henüz mutluluğu tamamlamadan yazmaya son vermiş olmak bambaşka bir şeye neden oldu… Acıya… Hem de yazmanın verdiği mutluluğun şiddeti neyse yazmanın yokluğu da öyle şiddetli bir acıya neden oluyordu.

Ama ben o acıyı yok sayabilecek başka şeyler yaşadım. Kendime bu acıyı önemsememeyi öğrettim.  Yazmanın benim için ne anlam ifade ettiğine göre değil, başkalarına göre ne anlam ifade ettiğine baktım. Onlar yazmadıklarında acı çekmiyorlardı. O zaman ben de bu acıdan kaçınmak için onların durduğu yere doğru yürüyebilir, onların durduğu yerde durabilir böylelikle klavyenin tıkırdamasının benim için hiçbir anlam ifade etmediğini varsayabilirdim.

Başardım.

Aylarca tek satır yazmasam da gülümseyebildim. Belki de yazmak ve yaşamak arasında kurduğum o kuvvetli bağı hükümsüz kılmıştım. Evet belki de öyle bir bağ yoktu. Bense o bağın var olduğuna hayatım üzerine yemin edebilecek kadar inanıyordum.  Sonra inanmaz oldum. Paraller ve meridyenlerin olduğunu yolumuzu kaybetmemek ve zamansallığımızı yitirmemek için biz varsayarız. Oysa uzaydan düyaya baktığımızda paraleller de meridyenler de görünmez. Biz “kabul etmiyoruz” dediğimizde yok olurlar. Yaşam ve yazmak arasındaki bütün paralel ve meridyenleri sildim. Özgürdüm artık.

Bir şey anlatmak istemiyordum.

Ya da anlatmanın daha sıradan yollarını seçiyordum. Böylelikle içimde hiçbir şey birikmiyor; gün gelip patlayacak hale gelmiyordu. Yazma arzumu öldürmekle kalmamıştım. Parçalara ayırmış ve her bir parçayı başka bir yere gömmüştüm. Şimdi geri dönmesi imkansızdı.

Sonra bir anda akşam oldu. Çok güzel bir şarkı duyuldu. Balkonu açtım, şarkı ılık bir bahar rüzgarı ile içeri girdi. Masamda duran kitabın sayfalarını karıştırdı. Saman kağıdın kokusu çıldırtıcı bir inatla burnuma girdi, sigara yakmak zorunda kaldım; kağıt kokusu, sigara dumanı, şarkı ve ılık akşam her şeyi mahvedecekti anladım.

Ya bilgisayarımı açacaktım; ya da balkonun kapısını kapatacaktım.

Ben bilgisayarımı açtım.

Bomboş bembeyaz bir kağıt bana bakıyordu…

Ben ne anlatacağım ki şimdi diye sordum ona…  Beyaz kağıt dile geldi; “Bütün o acıları engelledin ya… Ama bir tanesi var ki, damdan düşer gibi kucağına düşüverdi… Oradan başla… Kocanın sana söylediği şu cümleden… Kahve makinesini görünce sana dediklerinden”

“Eskisi gibi yazar olsaydın…” diye başlayan cümle ile vur tuşlarına…

Benimse aklımda basit bir şiir vardı; akşama, kağıtlara, sigara dumanına ve şarkıya dair…

Belki de yarım kalan bir mutluluğa dair…

Yine olmadı… Kağıdın dediğini yaptım.

Sonra da yemek yapmak için hafifçe doğrulup, kağıtla vedalaştım.

 

Reklamlar

4 Yorum

Filed under Asıl mesele..., Kurmacalar...

4 responses to “Eskisi gibi

  1. Fulya

    Iyiki kapıyı kapatmayıp bilgisayarı acmissin. Özlemiştim yazılarını.

  2. Elif

    Siz aslında zaten dibine kadar yazıyorsunuz ama yazdığınızı reddediyorsunuz sanırım. Olsun bu da güzel 🙂

  3. Soğuk

    Yazılarınız kadar yemeklerinizide merak ediyorum artık 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s